​Serdecznie dziękujemy Fundacji Misyjnej Fundacja Salvatti.pl za umożliwienie tej misji oraz za wsparcie w postaci zakupu wyposażenia szwalni dla naszych podopiecznych w Kenii. 

​Dzięki bezpośredniemu zaangażowaniu i pasji misyjnej wolontariuszek, udało się zakupić profesjonalny sprzęt do naszej pracowni. Otrzymaliśmy między innymi: maszyny do szycia, żelazka, pralkę oraz niezbędne materiały i przybory krawieckie. To wyposażenie znacząco podniosło standardy pracy naszych dziewcząt. 

​Wyrazy szczególnej wdzięczności kierujemy do wolontariuszki Kasi. Jej wiedza, otwartość i bezpośredni kontakt z podopiecznymi okazały się nieocenione.

​Kasia nie tylko dzieliła się swoim doświadczeniem i zdolnościami praktycznymi, ale także inspirowała nowymi pomysłami i projektami. To pozwoliło naszym podopiecznym doskonalić swoje rzemiosło, zdobywać nowe umiejętności i śmielej patrzeć w przyszłość.

​Wasza konkretna i namacalna obecność tchnęła w nasze podopieczne nową odwagę i wiarę w siebie. Stworzyła przestrzeń do rozwoju talentów i pielęgnowania marzeń. Działania wolontariuszek z Salvatti to nie tylko pomoc materialna – to przede wszystkim budowanie poczucia własnej wartości u dziewcząt i młodych kobiet.

​Z całego serca dziękujemy za Waszą misję i realną, trwałą pomoc!

Dziękujemy,  Mission of Love Foundation

???

​Uroczystość odbyła się w Lipnicy Małej, u założycieli Fundacji – Doroty i Mirosława Gwiżdż, gdzie wszystko się zaczęło.

​Świętowaliśmy w wyjątkowym gronie. Gościliśmy Misjonarkę Amabilis Agnieszkę Gliniecką, księdza Charlesa Kibe – wikariusza biskupiego z diecezji Muranga w Kenii, oraz Faith Rugu – naszą pracownik socjalną z Kenii. Nie zabrakło również wielu cudownych Przyjaciół Fundacji oraz naszej wiceprezes, Ani Kanios-Zakrzewskiej.

​Z ogromną radością w sercach dziękujemy za wszelkie dobro, które mogliśmy czynić razem z Wami w tym trzecim roku, niosąc pomoc najuboższym dzieciom i rodzinom w Afryce w imię przykazania miłości!

Podczas pięciotygodniowego pobytu w Polsce nasi goście z Kenii mieli okazję poznać naszą piękną Ojczyznę, jej kulturę i tradycję – od północy po samo południe. Zwiedziliśmy Gdańsk, Warszawę, Siedlce, Wrocław, Kraków, Zakopane, Oświęcim, Sosnowiec, Częstochowę, Wadowice, Zakliczyn i wiele mniejszych miejscowości. W każdej z nich czekała na nich opieka i gościna ze strony Przyjaciół Fundacji Mission of Love Foundation.

​Wspólny czas wypełniły również ważne dyskusje i plany na przyszłość.

​Misyjne niedziele w Czarnej Wodzie, Poizdowie i Zakliczynie przyniosły wiele dobra i nadziei dla rodzin w Afryce – za co serdecznie dziękujemy!

​Inspirującym momentem było spotkanie naszych gości z Kenii z Księdzem Biskupem Arturem Ważnym w Sosnowcu. Głównym celem rozmowy było nawiązanie współpracy i ożywienie animacji misyjnej między diecezją pochodzenia Agnieszki a jej obecną diecezją w Kenii. Spotkanie przebiegło w bardzo przyjaznej atmosferze, co sprzyjało wymianie doświadczeń i wzbudziło nadzieję na owocną, wspólną przyszłość.

​Ufamy, że to początek pięknej współpracy, która połączy wiele serc w imię miłości Jezusa.

​Pomagamy, bo KOCHAMY!

​Dzięki Waszym hojnym sercom, każde dziecko z Upendo oraz podopieczni Fundacji z okolicy, otrzymało  upragnione kalosze, klapki (kroksy) i parasolkę ??☂️. Teraz są gotowi na każdą pogodę!

​Uroczystości rozpoczęliśmy Mszą Świętą, by podziękować za wszelkie dobro, które spływa na nas dzięki Wam. Dziękowaliśmy za każdego Darczyńcę! 

Nie zabrakło też wspólnego posiłku, muzyki i głośnego śmiechu podczas radosnych zabaw.

​DZIĘKUJEMY WAM Z CAŁEGO SERCA!

To dzięki Waszej wrażliwości te najuboższe dzieci w Afryce mają piękne dni, pełne wspaniałych wspomnień, a co najważniejsze – czują się kochane i widzialne. Pamiętajmy, że dla wielu z nich to jedyny taki dzień w roku!

​Serdeczne podziękowania kierujemy również do Misjonarki Amabilis Agnieszki Glinieckiej za jej trud i przygotowanie tego święta.

​Pomagamy, bo KOCHAMY ! Dołącz.

A my myślimy, że w Afryce jest tylko gorąco. Gotują na paleniskach, ale najgorsze jest to, że często nie mają co ugotować, cierpią głód. W Europie ogrom jedzenia się marnuje, a w Afryce dzieci i dorośli umierają z głodu. 

Wiele dzieci nie chodzi do szkoły, bo rodziny nie stać na żywność a co dopiero na książki, zeszyty, mundurki i obowiązkowe opłaty obiadów w szkole czy czesne i pobyt w internacie. A bez zdobycia zawodu nie mogą wyjść z kręgu ubóstwa. Rodzicom ciężko znaleźć jakąkolwiek pracę. Czasami pracują u bogatych ludzi za 2 euro dziennie, co starcza na 1 posiłek dziennie, ale nie pozwala zaspokoić żadnych innych potrzeb. Ceny w supermarketach są europejskie, co poraża, biorąc pod uwagę zarobki.  

Było nam dane zobaczyć wiele piękna Afryki – Safarii, Nairobi, Sanktuarium Subukia, ale nasze serca najbardziej cieszyły się z odwiedzin u podopiecznych naszej Fundacji.  

Zobaczyliśmy ogromne zmiany w Domu Dziecka Upendo w Kenii, dzięki Misjonarce Amabilis Glinieckiej, która prowadzi ten Dom Dziecka oraz dzięki wszystkim Darczyńcom  i Przyjaciołom Fundacji. Dom jest odnowiony, odmalowany, są piękne stoły i krzesła, a w pokojach dzieci łóżka z piękną pościelą, jest czysto i przyjemnie.  Dzieci za zadbane i czyste. Jedzą 3 posiłki dziennie. Przed laty, gdy poznaliśmy Misjonarkę w Domu Dziecka Upendo brakowało wszystkiego. Dziś jest tam też piękna nowa kuchnia, ferma ze zwierzętami i plac zabaw. Dzieci są kochane i wdzięczne za każdego z Was, za Waszą pomoc, bo czują ze ktoś je kocha. Nasza Misjonarka Amabilis Agnieszka Gliniecka jest niesamowita o ogromnym sercu i pięknie je wychowuje oraz wspaniale przygotowuje do samodzielnego życia. 

Niesamowitym przeżyciem dla każdego z nas były spotkania z naszymi dziećmi, które wspieramy od kilku lat. Wpłacając €25 /100 zł miesięcznie na ich edukację możemy podarować im lepszą przyszłość, czyli najpiękniejszy prezent na całe życie. 

To było dla nas ogromne przeżycie i doświadczenie. Piękno i bogactwo Kenii, a jednocześnie trauma ubóstwa, cierpienia, głodu, analfabetyzmu, ograniczony dostęp do edukacji, brak wody, pradu i niewyobrażalna walka tych ludzi o przetrwanie każdego dnia. 

To co widzieliśmy i przeżyliśmy na zawsze pozostanie w naszych sercach i zmienia człowieka. Skoro Bóg nas tam posłał, miał plan względem nas. Ufamy, że z Bożą pomocą i ludzi o ogromnych sercach, zrobimy jeszcze wiele  by pomóc najuboższym dzieciom w Afryce.  

Wszystkie nasze doświadczenia uzdalniają nas do dawania świadectwa o tym, że warto pomagać I realizować przykazanie miłości, stając się na co dzień narzędziami Bożej Opatrzności dla tych, którzy często pozbawieni są nie tylko środków do życia, ale przede wszystkim nadziei na lepsze życie.  

BOGU NIECH BĘDĄ DZIĘKI ZA WSZYSTKO! 

Asante Sana! 

POMAGAMY, bo KOCHAMY i zapraszamy każde dobre serduszko do niesienia pomocy z Mission of Love Foundation I realizować przykazanie miłości, tam, gdzie nikt nie pomaga.  

Dorota Gwiżdż, Renata Kapturkiewicz, Renata i Janusz Rąccy, Anna Zakrzewska, Anna Dąbrowska. 

To cudowny czas z niezwykłymi ludźmi, którzy od kilku lat wspierają z nami dzieci w Kenii. To piękny czas dyskusji o naszych działaniach, planach i radości z tego co już udało się wspólnie zrobić dla dzieci z Domu Dziecka Upendo w Kenii oraz wszystkich podopiecznych Fundacji. Cieszymy się z każdego nowego otwartego serca, które dołącza do nas i zapraszamy wszystkich, którzy mają pomysły i wielkie serca, by pomagać dzieciom w Afryce.  

W  czerwcu 2024 roku ognisko Przyjaciół Fundacji w Irlandii było wyjątkowe, bo była z nami nasza Misjonarka Amabilis Agnieszka Gliniecka z Kenii. Opowiedziała nam wiele niesamowitych historii o naszych podopiecznych,  o warunkach życia, o potrzebach. Dziękujemy Amabilis, za to że całe swoje serce oddałaś, by służyć najuboższym dzieciom i rodzinom w Afryce, podopiecznym Mission of Love Foundation. 

Dziękujemy, że tak pięknie opiekujesz się dziećmi w Domu Dziecka Upendo i troszczysz się o wszystkie ich potrzeby każdego dnia, jak Matka. Dziękujemy, że otwierasz nam oczy, byśmy dostrzegli, jak wiele ludzi potrzebuje wsparcia i pomocnej dłoni drugiego człowieka. 

RAZEM MOŻEMY WIELE! 

Dołącz do nas! Pomagamy, bo KOCHAMY! 

POLSKIE SERCA w KENII – tak został nazwany reportaż o naszej działalności, podczas którego mogliśmy opowiedzieć o naszej misji miłości w Afryce.  

Mówiliśmy o naszych dzieciach z Domu Dziecka Upendo w Kenii i z okolicy, o projektach i działalności naszej Fundacji Mission of Love Foundation. Szczególnie dziękujemy prowadzącej, niesamowitej Mądrej Babci Beacie Boruckiej za zaproszenie do programu oraz całej Ekipie Silver TV za tak serdeczne przyjęcie i otoczenie naszych wysłanniczek tak ciepłą, rodzinną atmosferą. A reprezentowały nas nasze wolontariuszki – Babcia Łucja Gliniecka oraz Alicja Szostek, dziękujemy.  

Nasza Misjonarka Amabilis Gliniecka połączyła się wraz z dziećmi online prosto z Domu Dziecka Upendo w Kenii, opowiadając o swojej misji w Afryce, o warunkach życia i potrzebach najuboższych dzieci i sierot, którymi się zajmuje na co dzień.  

Działo się!!    

I doświadczyliśmy WIELE DOBRA. 

Podczas wywiadu dostrzegł nas artysta Voytek Sokolnicki i zaproponował koncert charytatywny na rzecz naszych podopiecznych.  

To było niesamowite przeżycie dla nas wszystkich PRZYJACIÓŁ UPENDO zobaczyć na żywo jak pięknie spełniają się nasze małe marzenia, ile dobra zostało już zrobione i jak dużo już zapadło decyzji i podjęto działań, by wesprzeć nas w realizowaniu tego wielkiego dzieła pomocy misyjnej w Kenii. 

Takie obrazki INSPIRUJĄ nas do jeszcze bardziej wytężonej pracy nad budowaniem społeczności niosącej miłość i dobro.  

Pomagamy, bo KOCHAMY!

Dołącz do nas i zostań Przyjacielem Fundacji! 

MISSON OF LOVE FOUNDATION  

RAZEM NIEŚMY MIŁOŚĆ I NADZIEJĘ! 

Mam na imię Agata i chcę podzielić się moimi wrażeniami z wolontariatu w Kenii. Jako wolontariuszka Fundacji Mission of Love Foundation w domu dziecka UPENDO byłam w dniach 14.10.2022 – 15.12.2022.

Spędziłam tam 10 tygodni. Przed wyjazdem jednocześnie stresowałam się, ale i cieszyłam, bo po 5 latach znowu mogłam tam wrócić i pomagać dzieciom w taki bardzo namacalny sposób. Nie mogłam się doczekać, by zobaczyć, jak bardzo niektóre z wychowanek UPENDO pozmieniały się na przestrzeni tych lat. 

Tak naprawdę ciężko jest opisać w słowach rzeczy czy sytuacje, które tam widziałam i które doświadczyłam, tym bardziej że było ich całe mnóstwo. Zacznę od codzienności. 

Dziewczynki oprócz szkoły mają wiele innych obowiązków, które muszą wykonywać. Dzień ma swój określony  rytm, dzięki temu od najmłodszych lat uczą się systematyczności i obowiązkowości. Od poniedziałku do soboty wstają o 5:30, każda z nich ma wydzieloną część domu do uprzątnięcia przed wyjściem do szkoły, która jest zaraz za płotem. Jest też poranna modlitwa i oczywiście śniadanie. W szkole spędzają większą część dnia. Do domu wracają w dwóch turach – młodsze dzieci szybciej kończą lekcje.  

Wszystkie dziewczyny zaraz po szkole piorą swoje mundurki i czyszczą buty. Wydawałoby się to „śmieszne”, że codziennie konieczne jest pranie mundurków – jednak ze względu na klimat, niezależnie od pory roku  jest to konieczne. Następnie czas na podwieczorek i odrabianie lekcji. Później kolacja, a na koniec dnia przed pójściem spać wieczorna modlitwa w kaplicy domowej. Dzień wypełniony jest po brzegi. 

Niedziela jest za to dniem zupełnie innym, można pospać trochę dłużej i przygotować się do wyjścia na Mszę Świętą. Kościół jest oddalony od UPENDO o około 30 minut drogi pieszo, także jest do przejścia spory dystans, biorąc pod uwagę, że trzeba jeszcze potem wrócić do domu. Sama  Eucharystia wygląda trochę inaczej niż ta, którą my znamy z Polski trwa nawet do 2 godzin – jest wzbogacona o tańce i śpiewy, co za każdym razem mnie zachwycało. To wszystko sprawia, że do domu wraca się w porze obiadowej. Po obiedzie jest upragniony czas na gry i zabawy, które dziewczyny bardzo lubią. Tu ich pomysłowość i wyobraźnia nie znają granic – a radości i śmiechu przy tym co niemiara.  

Tak wygląda „standardowy” tydzień. Bywa tak, że soboty lub inne dni są wolne od szkoły – wtedy czasami przyjeżdżają goście albo jest okazja, by  popracować w ogrodzie lub kuchni, czy po prostu spędzić więcej czasu razem. 

Co utkwiło mi najbardziej w pamięci? Najbardziej to jak bardzo dziewczynki spragnione były bliskości, miłości i uwagi. Nie tylko te młodsze, ale i starsze. Każda z nich gdy tylko miała taką możliwość, chciała albo być potrzymana za rękę, albo przytulona, albo żeby koniecznie przy zabawie, czy posiłku patrzeć akurat na nią. Niby taki banał, takie nic ale wciąż w głowie mam obraz ich radości, właśnie z takich momentów. Nie raz zauważyłam błysk w oku czy uśmiech na twarzy – uśmiech, który wynagradzał mi wszystkie trudy, uśmiech który dawał siłę i energię do dalszego działania, uśmiech który powodował, że sama się uśmiechałam.

Myślę o kolejnej wizycie … 

Przyjaciel naszej rodziny wiedział, że tęsknię za córką, że pragnęłabym ją odwiedzić, zobaczyć gdzie i jak żyje. Znał także moją sytuację finansową, która nie pozwalała  na realizację tego wyjazdu do Kenii. Pomógł, kupił dla mnie bilet. To była wielka niespodzianka, a moje marzenie stało się realne, chociaż nawet nie miałam paszportu.  

Jest początek roku 2017, szybkie załatwianie paszportu i w drogę… Podróż pełna nerwów, bo wcześniej wydawało mi się, że nie jestem w stanie pojechać sama w taką daleką drogę. Przesiadka we Frankfurcie. Nie byłam jednak sama, czułam opiekę Opatrzności Bożej, więc bezpiecznie dotarłam do celu. Tu zaskoczenie, bo przywitał mnie ciepły deszczyk. Emocje opadły, były łzy ulgi i radości z przywitania z Córką. 

Dla mnie Kenia to przede wszystkim moja Córka, dzieci, ludzie no i przyroda. Największe, a zarazem smutne wrażenie zrobiła na mnie wizyta u chorej kobiet – Lucy. Byłam przerażona, widząc warunki, w jakich ta kobieta żyje. Podczas następnej naszej wizyty Lucy dostała nowe łóżko z materacem, poduszkę i koc. Poprawiło to w bardzo dużym stopniu warunki, w których żyła. Niestety nie było mi dane jeszcze raz z nią się zobaczyć, gdyż Lucy zmarła. 

Poznałam też w Kenii dobrych ludzi. Właściciel warsztatu samochodowego, Salim dał mi 10.000 szylingów, które miałam przeznaczyć na pomoc ubogim. W porozumieniu z moją córką postanowiłyśmy zakupić łóżka dla dwóch braci, Mwangi i Josepha, którymi opiekowała się ich babcia. Oprócz łóżek dzieci dostały mundurki szkolne i trochę artykułów spożywczych do domu. Radość uśmiechniętych buziek  i wesołe oczka chłopców – bezcenna. 

Moje pierwsze trzy tygodnie w Kenii minęły „jak z bicza strzelił”. Jeszcze tam byłam, a już tęskniłam. Postanowiłam, że zrobię wszystko, żeby do Kenii wrócić. Marzyłam o tym, a jak wiadomo – marzenia same się nie spełniają, ale jak bardzo się tego pragnie, można je spełnić. Od października 2016 r. jestem, na trochę wymuszonej przez moją dyrekcję, emeryturze. Teraz widzę, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Mogę zarządzać swoim czasem i staram się jak mogę, aby spełniać marzenia o kolejnych powrotach do Kenii.  

Lata 2018 – 2022 to moje trzy pobyty w Kenii, które związane są z Domem Dziecka UPENDO. Tam zostałam babcią dla mieszkających tu dziewczynek. Babcią dla dzieci pokrzywdzonych przez okrutny los. Dla dzieci, którym UPENDO zapewnia przede wszystkim bezpieczeństwo, a także dzięki pomocy finansowej Przyjaciół UPENDO, rzeczy materialne i edukację. Pobyt w UPENDO, to dla dziewczynek szansa na lepsze jutro. 

Moja rola, jako zwyczajnej babci sprowadza się do bycia z nimi, kiedy tego potrzebują. Dziewczynki lubią dziergać na drutach i szydełku. To dla nich naprawdę wielka frajda. Moteczki wełen w ich rączkach zamieniają się w ładne, kolorowe czapeczki. Bardzo lubią układać puzzle, a ulubiona gra to memorki. Mistrzynią jest Angela. Podziwiam ją, bo znalazła niezły patent, aby wygrywać. Jestem przekonana, że dzieci potrzebują bliskości.  Przykładem może być spotkanie właśnie z Angelą…  Siedzimy na balkonie, chwyciła mnie za rękę i zaczęła opowiadać swoją historię. Wie, że nie znam angielskiego, ale to nie jest przeszkoda. Jak skończyła, to poprosiła mnie, żebym opowiedziała jej swoją historię. Wiem, że nie zna polskiego, ale to żadna przeszkoda. Z przejęciem na buźce wysłuchuje moją historię. Najważniejsze nie były słowa, ale to że byłyśmy blisko, razem. 

Albo Emilka. Przechodząc obok naszego domu do toalety w szkole, zawsze staje i woła babcia, babcia… Ważne, że stoję na balkonie. Ważne, że jej pokiwam i ona już wie, że jest dla mnie ważna. 

Mamy też zajęcia w kuchni ze starszymi dziewczynkami. Lubią piec ciasta, ciasteczka, a nawet chleb. Joyce jest w tym mistrzynią! Piecze lepsze chleby niż ja. Dzieci potrzebują uwagi, bliskości, serca. I ja, jako ich babcia też tego potrzebuję. Bardzo, ale to bardzo tęsknię za dziewczynkami, za moimi wnuczkami.  

Każdego dnia tęsknię za moją córką Amabilis, czy raczej Agnieszką. Podczas każdego mojego pobytu, staram się jak mogę, aby jej pomagać, przynajmniej w domowych pracach. Wiem, bo widziałam jaki ogrom prac wykonuje dzień po dniu. Podziwiam jej oddanie, troskę i serce, jakie wkłada każdego dnia w opiekę nad dziewczynkami i osobami, które potrzebują pomocy i wsparcia. A dzieci? Dzieci ją po prostu kochają, jak mamę. 

Wspomnienia te i wiele, wiele innych zapisane są w moim sercu, a wszystko  zaczęło się od biletu od Przyjaciela. A ja? Wrócę do UPENDO, bo żegnając się w styczniu obiecałam dziewczynkom, że wrócę! A Promise is a Promise! 

W tym dniu zorganizowano też uroczysty Dzień Rodziny, w którym wzięło udział ponad 200 osób. Była to okazja do integracji dla dzieci z Domu Dziecka Upendo, ich rodzin (również zastępczych), podopiecznych i przyjaciół Fundacji. 

Podczas uroczystości promowano również działalność Fundacji Mission of Love Foundation oraz podsumowano dotychczasowe osiągnięcia, które udało się zrealizować dzięki wsparciu darczyńców. 

Cała społeczność wyraziła wdzięczność wszystkim, którzy wspierają  działania Fundacji i zachęciła do dalszego niesienia miłości i nadziei potrzebującym. 

Upendo znaczy Miłość. 

Pomagamy, bo KOCHAMY! 

16 sierpnia 2024 – 2-ga Rocznica Fundacji Mission of Love Foundation.

To już drugi rok radości, wdzięczności i podsumowań. 

Świętowaliśmy ją, jak w zeszłym roku, w Lipnicy Małej w Polsce, w  rodzinnej miejscowości współzałożycieli Fundacji. 

Również i tym razem była z nami Misjonarka Agnieszka Amabilis Gliniecka z Kenii.  

Byli z nami oczywiście przyjaciele i darczyńcy naszej Fundacji. 

Przy iskrach ogniska i radosnych śpiewach podsumowaliśmy drugi rok pracy oraz snuliśmy plany na kolejny rok.  

Na drugą Rocznicę Fundacji Mission of Love Foundation została zainicjowana akcja – podaruj WOREK MĄKI, KUKURYDZY,  FASOLI, RYŻU najuboższym dzieciom w Afryce.  

Dzięki otwartości wielu serc udało się nam zakupić aż 33 WORKI żywności, wypełnione miłością, dziękujemy.  

2-gą Rocznicę Fundacji świętowali również nasi podopieczni w Kenii z Misjonarką Agnieszką Amabilis Gliniecką. 

Pomagamy, bo KOCHAMY  

Do pomocy ZACHĘCAMY!